Πατήστε στη δεξιά στήλη, στα εξώφυλλα, για να διαβάστε τo κάθε τεύχος ξεχωριστά.

Δυστυχώς δεν έχουν διασωθεί όλα τα άρθρα και πολύ περισσότερο τα άρθρα του αείμνηστου «Δισολύμπιου»

που ήταν γραμμένα σε πολυτονικό.

ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΕΣ (editorial)

Απευθυνόμενος σ’ ένα αναγνωστικό κοινό ο σκοπός σου είναι να σε διαβάσουν κατ’ αρχήν, να σε παραδεχτούν και αν είναι δυνατόν, να συμφωνήσουν στην άποψη οτι κατάφερες και εξέφρασες αυτό που και οι ίδιοι πίστευαν αλλά δεν είχαν κατορθώσει να το αρθρώσουν σε συγκροτημένο λόγο.
Είναι τελικά μια παγίδα για ευάλωτα νεύρα αλλά σ’ αρέσει αυτό που κάνεις.
Δικαιολογίες για αυτά που γράφεις δεν μπορείς (ή καλύτερα δεν θέλεις) να έχεις, για τον απλούστατο λόγο οτι δικαιολογίες χρειάζεται κάποιος για τις πράξεις του κι οχι για τις απόψεις του.
Δεν μπορείς να αναζητήσεις καμμία δικαιολογία για μια αυθαίρετη επιλογή του εγκεφάλου σου.
Κάπου έγραφε : Μακάρι να μπορούσαμε να κάνουμε τους ανθρώπους να φτάσουν να μιλάνε με χρώματα και νότες. Δε γίνεται όμως αυτό. Γιατί τα χρώματα κι οι νότες απαιτούν ευαισθησίες και οι ευαισθησίες σημαίνουν εξωτερικεύσεις κι αυτό σ’ ένα κόσμο σαν τον δικό μας δεν επιτρέπεται.
Ας τις αφήσουμε λοιπόν να εκφραστούν όταν και όπως θέλουν. Γιατί αυτές θα βγάλουν αποτέλεσμα και δημιουργία.
Γιατί η ευαισθησία τελικά είναι αυτό που βγαίνει μέσα απο την Γκουέρνικα του Πικάσσο, τον Ηνίοχο των Δελφών, την "Ενάτη" του Μπετόβεν. Είναι αυτό που βγαίνει και μέσα απ’ αυτή τη δικιά μας προσπάθεια – αυτή που κρατάτε στα χέρια σας – όπως και όσο την αξιολογήσετε.
Γιαυτό λέμε ότι τελικά η ευασθησία είναι πράγματι δημιουργία.
Ας αφήσουμε τους άλλους να υπεκφεύγουν, με δουλειά, επιχειρηματικά σχέδια και όνειρα. Καλή είναι η αίσθηση της δημιουργίας, αλλά όσον αφορά την σταδιοδρομία (ιταλ. carriera) απο ενα σημείο και μετά έχει τη γεύση της απελπισίας. Φτάνουν πιά οι κλακαριστές αρθρώσεις, οι κολαριστές γραβάτες, το επιτιμητικό βλέμα των δήθεν επιτυχημένων πάσης φύσεως. Έτσι κι αλλιώς εμείς πάντα θέλαμε μια δουλειά που να σου εξασφαλίζει τα απαραίτητα προς διαβίωση μέσω των πράξεων που ούτως ή άλλως θα έκανες. Ας σταματήσουμε να υπακούμε πια στα κλισέ του εαυτού μας κι ας πάψουμε να διαφιλονικούμε με τα αόρατα. Πρέπει να μετανοιώσουμε για τα λάθη μας και να καταπολεμήσουμε τον επώδυνο μετεωρισμό της ηλικίας μας. Να συνάψουμε ειρήνη με τα κόμπλεξ μας και να επουλώσουμε τα τραύματά μας με χάδια. Να πάψουμε να εφαρμόζουμε θηριώδεις γεωμετρικές αρχές πάνω στην εύθραυστη και χαώδη ζωή μας.
Ωριμάζουμε – ούτως ή άλλως – ας πιούμε ένα ποτό χωρίς δράματα.