Πατήστε στη δεξιά στήλη, στα εξώφυλλα, για να διαβάστε τo κάθε τεύχος ξεχωριστά.

Δυστυχώς δεν έχουν διασωθεί όλα τα άρθρα και πολύ περισσότερο τα άρθρα του αείμνηστου «Δισολύμπιου»

που ήταν γραμμένα σε πολυτονικό.

Αλίμενοι στοχασμοί (editorial)

«Θα περιμένω, σε παραλία ερημική, τ’ άγριο κύμα να μου φέρει τη ματιά σου». Μπορεί ένα πετράδι ή ένα φιλί ή ένα όνειρο. Ή όλα αυτά μαζί. Αντικατοπτρισμοί απ’ τη «Μυθολογία» του Χατζιδάκι. Αφορμή για αλίμενους διαλογισμούς. Πλάι στο βράχο, κύματα–στιγμές που ξελογιάστηκαν, αφρισμένα οράματα που αλάργεψαν για να λογαριαστούν στο πέλαγο της ζωής. Σκέψεις λαξεμένες, κατάβαθες φωνές της ψυχής, απο θαλασσινές σπηλιές πολεμικά τραγούδια. Ενάλιες επιθυμίες, ρέμβη και ρίγος της θύμησης, αδάμαστοι φτερουγισμοί, απλωμένα πανιά που ψάχνουν απάγκιο στην τρικυμία. Μνήμες διαβατάρικες, χτύποι ταξιδιάρικοι. Ζωή σαν το κύμα, μιά μπουνάτσα και μιά αντάρα, γαλάζιοι χρωματισμοί, αφρισμένη απεραντοσύνη, μαρτυρία της γέννησης, της αυγής. Σελαγισμός της ελπίδας μας εκεί που το κύμα γλυκοφιλεί το βότσαλο. Ελύτειο σάλπισμα. Παντιέρες για νέες σταυροφορίες ανεμίζουν άγρυπνοι καραβοκύρηδες. Εμβατήρια του λογισμού που άφησαν πίσω τα μουράγια της λύπης και των στεναγμών και ξανοίχτηκαν για μακρινούς ορίζοντες. «Θα μηνύσω στα γυμνά καλοκαίρια την πιό σίγουρη στιγμή της πλώρης που χαρούμενη σκίζει τις υγρές ελπίδες καλών ανθρώπων» λέει ο ποιητής. Νιότη που φτεροκοπά, αλαργεύει και σκορπιζει τη μοναξιά. Χίμαιρες, αναφιλητά, οπτασίες, καθαρμοί αναχωρητές. Θρήνοι, σινιάλα, σειρήνες, της πλωριάς γοργόνας το τραγούδι. Καημοί, όνειρα, πολυκύμαντη ευτυχία.

Ζωοδότρα θάλασσα, αποθυμιά. Αρχιπέλαγος των θαυμάτων. Δοξολογία των αέρηδων, ευωδιές απο θυμιάματα, απόδειπνοι ψαλμοί του μπάτη, του Ζέφυρου, του φλοίσβου. Σεφέρειο ανθογυάλι της ψυχής μας.